अरे काहि तरि लिहि कि.. .

अरे काहि तरि लिहि कि.. .
माझ्या मित्र आणि मैत्रिणींनो,बरेच दिवस झाले काहि लिहिलेच नाहि. लिहायला विषय तसे बरेच होते. ति मनसेची आंदोलने होती. उद्धव ठाकरेंचे शेतकर्यांसाठिचे दौरे आणि होणारि गर्दि, पवारांचे टोले, हरभजन वरचे माकडि आरोप, असुल-वसुल मंत्र्यांच्या माकड उड्या, हे आणि ते. पण आशिष तु काहिच का लिहित नाहिस? हा प्रश्न मला माझ्या मित्रांनी अगदि फ़ोन करुन विचारला (पैसे खर्च करुन). हो खरे आहे. लिहायला बरेच आहे, बरेच काहि घडतयं, बरच काहि घडणार आहे, सुचत हि आहे पण प्रश्न आहे वेळेचा.
आमचे कॉल्रेज आम्हाला चांगलच पळवतयं. सकाळि सात ते रात्रि सात. एवढा वेळ पळापळ करायची मग उरलेल्या वेळात काहि तरी वहिवर काळे करत बसायचे. त्या असाइन्मेंट्सनी तर झिटच आणलिये. नुसतं पेन घासत बसलोय. बर ब्लॉगवर लिहायचे म्हणजे मराठित टंकलेखन..जरा जास्त वेळ लागतोच. बर पण आता मात्र ठरवलय़ काहिना काहि तरि लिहायचेच. येत्या २९ मार्च ला परिक्षा आहे, त्याचा हि अभ्यास आहेच.
बरं एवढ्या वेळ मि ब्लॉग साठि काय केले हे तर जाणुन घ्या. नविन केलय बरेच काहि.. एक गोष्ट नविन ब्लॉगवर म्हणजे वरच्याबाजुला ’महाराष्ट्र फ़ॅक्ट्स’ म्हणुन एक बॉक्स दिसेल. या मध्ये महराष्ट्राबद्दल काहि गोष्टिं सांगितल्या जातिल/दिसतील. या फ़ॅक्ट्स दर वेळि वेगळ्या दिसतिल कारण या साठी काहि जावास्क्रिप्टींगचा वापर केला आहे मी. याहि वाचत चला.
ब्लॉग चा चेहरा बदललाय. काहितरि आपलं तेचतेच टिपीकल ब्लॉग बघणार्यांना नविन काहि तरि द्यावे म्हटले. म्हणुन स्वत:चा ब्लॉग स्वत:च तयार केला, डिसाईन केला. त्याचा ’अपिअरन्सच’ बदलुन टाकला. हा ब्लॉग दिसतो कसा हे मला तुम्हि नक्कि कळवा.
कळवायचे कसे हा एक बर्याच जणांपुढचा यक्ष प्रश्न. कमेंट तर द्यायची आहे पण कशी देऊ तेच कळत नाहि अश्यांसाठि खास SMS Service चालु केलिये. होय आता तुम्हि तुमच्या कंमेंट्स मला आता SMS नेही पाठवु शकता, आणि तेहि अगदि साध्या SMS च्या दरात. फ़क्त माझ्या ब्लॉगच्या मोबाईल नंबरवर मला SMS पाठवायचा आणि मला कळवायचं लेख/कविता कशी वाटली ते. तुमच्या कमेंट्स वाचुन मलाहि बरे वाटते तुमची मते कळतात आणखि दोन गोष्टी सुचतात. तर कंमेंट्स न विसरता देत जावा, एक तर ब्लॉगवर किंवा SMS मार्फ़त. SMS ने आलेल्या कमेंट्स बाकिच्या तमाम वाचकांशी ’शेअर’ केल्या जातील, केवळ तुमच्या नावाचा उल्लेख होइल. मोबाईल नंबर कुठेहि शेअर केला जाणार नाहि.कमेंट्स SMS ने देताना आपले नाव व ठिकाण न विसरता पाठवत चला.SMS साठि नंबर आहे: ९४ २३ २६ ८५७४ “नाव, ठिकाण, कमेंट” जरुर पाठवा.
आणि सर्वात महत्वाचे म्हणजे “टेल अ फ़्रेन्ड” आता ’महाराष्ट्र माझा’ ब्लॉग बद्दल तुम्हि तुमच्या मित्रांना केवळ एका क्लिक वर कळवु शकता. फ़क्त यासाठि ब्लॉगवरती ठेवलेल्या लिंक वरती क्लिक करा. नंतर येणार्या वेब-पेज वरती तुम्ही तुमचे नाव आणि ई-मेल पत्ता, आणि मित्राचा ई-मेल लिहा व क्लिक करा. ’महाराष्ट्र माझा’ ची लिंक मित्राला पाठवलि जाईल. एका वेळि तिन मित्रांना तुम्हि ई-मेल करु शकता. जरुन आपल्या मित्रांना कळवा या ब्लॉग बद्दल.
तर हे असे चाललय सगळे. म्हणुन काहि लिहिता आले नाहि या एक महिन्यात. पण आता जसे सांगितलं काहिना काहि तरी लिहायचा प्रयत्न करत राहिनच. केवळ तुमचा अशिर्वाद राहुदे नाहितर आम्हि लिहायचे आणि वाचायला कोणीच नाहि अशी काय तरी अवस्था व्हायची. जरुर ब्लॉग ला भेट देत रहा, प्रेम असचं अखंड राहुद्या.
आपलाच मित्र आशिष.
‘Do You Know This?’, ब्लॉगचा चेहरा, SMS Service, आणि टेल अ फ़्रेन्ड.

राजे पुन्हा जन्मास या..

आपल्या महाराष्ट्र माझा चे नियमित वाचक स्वप्निल देमापुरे (वय २२) यांनी खास महाराष्ट्र माझाच्या वाचकांसाठी शिवजयंती निमित्त लिहिलेली कविता..आपणा साठी.

जन्म घ्या तुम्ही जन्म घ्या

राजे पुन्हा जन्मास या

शिरि शिरपेच हाती समशेर शोभती

अश्वरुढ होई राजा शिवछत्रपती

हे राजे, तुम्हा हिन्दुह्रुदय पुकारती

भगवा धरुन हातात या..राजे पुन्हा जन्मास या. || १ ||

कावा गनिमी करुनी, धर्मरक्षिण्यास

फाडिले अफजल खानास तसा

आज सरकार म्हणे त्यास फासी नको.

फाडण्या पुन्हा खानास या

राजे पुन्हा जन्मास या. || २ ||

नाव घेती तुमचे किती, परी

चरित्र कुणा का ना उलगडे तरी?

राजकारण करी, ती नावावरी,

शिकवण्या धडे राजकारणाचे या

राजे पुन्हा जन्मास या. || ३ ||

पुन्हा महाराष्ट्र नवनिर्माणास या

मराठि अस्मिता जागविण्यास या

नको बांधणि किल्ल्याची आम्हा आता

माणुस मराठि एकदा जोडण्यास या

राजे पुन्हा जन्मास या. || ४ ||

जाणत्या राजास ला़ख्-लाख मुजरा असो

स्विकारण्या माझ्या मुजर्यास या

राजे पुन्हा जन्मास या.

जन्म घ्या तुम्हि जन्म घ्या

राजे पुन्हा जन्मास या. || ५ ||

स्वप्निल देमापुरे, यवतमा़ळ

तलवार तिरडी आणि वळु.

माझ्या ब्लॉगवर जमलेल्या मराठी बंधु, भगीनींनो आणि मातांनो.

मराठी माणुस संध्याकाळी …
“अरे तुने वो वळु देख्या क्या? अरे मस्त पिक्चर है वो. मिस मत कररे. आपण मराठी पिक्चर देखना मंगता. वो पिक्चर मस्त हैरे माझ्या मित्रा. जरुर देखना क्या..”
” ओ भय्या वो चाट में जरा तिखट पाणि कम डालना…अरे ज्यादा पातळ मत करो”
“उत्तपा अच्छे से परतना..ज्यादा करपाओं मत उसको”
(स्वताःच्या कानाने ऐकलेली वाक्ये आहेत मनाने काहि लिहीत नाहिये)

काल परवा राजकिय फ़ड रंगला अगदि फ़ार दिवसांनी रंगला. काही महाराष्ट्र देशात इम्पोर्ट्रेड नेत्यानी बर्याच उड्या मारल्या. या नेत्यात विशेष नाव घ्यावे असे नेते म्हणजे अमर सिंग आणि अबु आझमी. हे नेते येतात काय काहि तासांसाठि आणि काहिहि बरळतात काय.. बर जाउदे त्या अबुचे काय? एक नेहमी बघितलय..मुंबईत काहि वाईट काय होणार असेल तर या अबुचे तोंड चालु होते आणि मुंबईचे वातावरण बिघडते. मागे बॉंम्ब स्फ़ोट झाले त्यावेळि हि असेच. कालही बातमी, मुंबईत घातपाताचा कट उधळला म्हणुन.

या अबुने म्हणे ललकार केलिये उत्तर भारतीयांच्या मेळाव्यात. कि आम्हि काठ्या वाटु…या काठ्या यांच्या म्हशी हाकण्या साठि तरी नक्किच वाटल्या जाणार नाहित. या वाटल्या जाणार मुंबापुरितल्या माझ्या मराठि माणसांवर उचलण्यासाठि. आणि अबुचे हे जर असले विचार असतील तर या असल्या काठ्या उचलणार्यांना धोबीघाटावर पिळुन काढा आणि त्याच काठ्यांनी त्यांना वाळत घाला. येतायत रोज रेल्वे भरुन भरुन येतात मुंबईत. पहिला एकटा येतो आणि नंतर पत्र पाठवुन आणखि पंधरा जणांना बोलवुन घेतो. हम दो हमारे पच्चिस मानणारे हे आणखि एक. दोघेहि धोकादायक. समान धोकादायक.

अबुने भाषा केली आम्ही काठ्या वाटु तर इकडे राजाने घोषणा केली कि आम्हि तलवारी वाटु. वाटले तर दोघांनीहि काहिनाही, ना हि दोघे यातले काही वाटु शकतात. हि गोष्ट या दोघांनाही माहित असणार अगदि पध्द्तशीर पणे माहित असणार. पण तु एक हुषार तर मी चार हुषार हि सांगण्याची हौस आडवी येतेना. तु काठ्या वाट मि तलवारी वाटतो. तु बांबु वाट मि त्याच बांबुच्या तिरड्या बांधतो. हि भाषा वापरली गेली. तलवार काय तिरडि काय दोन्हिही घातक..घातक माझ्या मराठि माणसाकरता. या नेत्यांच्या भांडणात नाशिकात प्राण गमवावा लागला तो एका मराठि माणसालाच. होय मराठि माणुस मेला दगड फ़ेकिमध्ये. मराठि वाचली पाहिजे…मराठि वाचली पाहिजे म्हणत हाणला दगड मराठि माणसाच्या डोक्यातच. बिचारा मराठि माणुस रक्त सांडुन मेला. आता कोण बघणार त्याच्या बायको मुलांकडे? का म्हणुन त्यानी स्वताःला अनाथ म्हणुन घ्यायचे? का तर या नेत्यांना मधुनच नवनिर्माणाची हुक्की येते म्हणुन? या नेत्यांनी पत्रक काढुन केले घोशित कि हि आमचि माणसे नाहित हि तर गुंड. वा रे राजा. जर नुसते शक्ती प्रदर्शन झाले असते तर बघा माझी ताकत कुठे पर्यंत आता मात्र हि गुंडं, आमच्याशी काहि संबंध नाहि. म्हणे यांना हा मृत्यु आयुष्यभर सलणार आहे अरे पण हाच मृत्यु त्यांच्या घरच्यांना आयुष्यभर सोलुन काढणार आहे. नुस्त्या आठवणी येणार माणुस कधीच नाहि.

बर बाबा यात खरच कुठे मराठि माणुस रस्त्यावरती उतरलाय म्हणावे तर सगळि न्युज चैनल वाले खुश कारण मराठि प्रेक्षक खुप मिळाला. कारण सगळे जण आपाआपल्या घरि बसुन टिवी बघतायत. पण आता काय इराक नंतर सगळ्यात मोठा दंगा हा मुंबईतच चालु आहे असा देखावा या न्युज चैनल्स वरती. लाजा वाटल्या पाहिजेत स्वता:ला चौथा खांब म्हणवुन घ्यायला (लोकशाहिचा). एकच टॅक्सी किमान हजारवेळा फ़ोडली गेली असेल आणि तेच तेच चेहरे विटा फ़ेकतायत. नक्कि किती दंगा चाललाय राजाला अटक झाल्यावर हे बघायला ठरवुन डेक्कन ला चक्कर टाकली..दंगा सोडा दुकानेहि सताड उघडि आणि गिर्हाइके हि भरपुर. आक्षेप फ़क्त एवढाच कि चार आण्याचा दंगा पण झालेला नसताना चार रुपयाच्या नुकसानाचा देखावा का म्हणुन उभा करावा? रस्त्यावर आंदोलन उभे करायला जिवाला जिव देणारि लोके असावि लागतात. केवढि लोके अमिताभ वर जिव ओवाळुन टाकतात हे बघुन त्याची मिमिक्री करणार्याने हे कदापिही समजु नये कि हि अशिच लोके आपल्या मागे हि उभी राहतील. जो दिवस भर दमुन दोन घटका मनोरंजनाला उभा राहिलेला असतो तोच केवळ या मिमिक्रीला टाळ्या वाजवतो. जेंव्हा आशिर्वाद द्यायची वेळ येते तो अधिकार केवळ आणि केवळ खर्या बच्चनचाच. हाच न्याय राजकारणात हि लागु पडतो.

यातुन मराठि माणसाला काय मिळाले? काय शिकला तो? काहि नाहि.

नेत्यांचे फ़ोटो मात्र पेपर मध्ये. असेल बाचाबाची झालेली पण ति केवळ मनसे आणि सपा यांच्या मध्ये. मराठि आणि अमराठि यांच्यात नव्हे. सुरवातीलाच सांगितलीयेत काही वाक्ये. हि कोण बोलतात तर मराठि माणसेच. येत नाहि आपल्याला हिन्दी तर बोलता कश्याला? का बोलायला पाहिजे. बोला कि रोखठोख मराठि मध्ये. का नाहि समजणार पुढच्याला. त्याला ति समजावुन घ्यावीच लागेल. माझ्या या मराठि माणसाची अवस्था अगदि वळु सारखि झालिये. अंगात आहे फ़ार ताकत पण कोणिही येतेय काय आणि दगड मारुन जातय काय.. होय येतायत बिहार मधुन माणसे, कामगार. पण का येतात? या प्रश्नावर कोण विचार करणार आहे का नाही? बिहारहुन या इकडे आणि टाका फ़ुटपाथ वर टपरी. येतेय गिर्हाइक. हे गिर्हाइक कोण तर पुन्हा मराठि माणुसच. जर तुम्हाला या बिहार्यांचा एवढाच त्रास होतोय तर का यांच्या दुकानात जाता? का हा माझा वळु भेळ चरायला बिहारी कडे जातो..का पानाचे रवंथ करायला बिहार्यांच्या टपरिवर जातो..? अरे थांबवा हे, आपोआप हि लोके निघुन जातील.

पण हि निघुल गेली तर….कोण फ़ुटपाथ वर दुकान लावले म्हणुन हवालदाराला मिठाई देणार? कोण अधिकार्याला चिरिमिरि देणार? कोण झोपडि बांधणार…मग कोणासा्ठी आंदोलने करुन मते मागणार? यांना पैशे खाउन रेशन कार्डे काढुन मतदार बनायचा अधिकार देणारा अधिकारि हि मराठिच असावा? नक्की मराठि माणसाच्या मुळावर कोण उठलयं..हि बाहेरुन येणारि भय्या लोके कि पैसे खाउन यांना गब्बर बनवणारा मराठि अधिकारी, मराठि माणुस? अरे टॅक्सी वाला तुमच्या पैश्यावर जगुन तुम्हालाच मग्रुरी दाखवतो कारण एकच..तुमची त्याच्याकडे बघायचिहि ताकत नाहि, आत्मविश्वासच नाहि या वळु कडे. हा वळु नुसता बघुन मानच हलवत बसणार.

मराठित बोला. मराठित लिहा. मराठिचा अभिमान बाळगा. मराठि इतकेच इंग्रजी वर हि प्रभुत्व मिळवा. आत्मविश्वास कमवा. आणि एक गोष्ट नेहमी लक्षात ठेवा. या मराठि माणसाचा शत्रु कोणि बाहेरचा माणुस नाहिये तर पैशे खाउन त्यांची हांजी हांजी करणारा मराठि माणुसच आहे. त्याला वटणीवर आणा. सगळे मग आपोआप वटणीवर येतील. या अधिकार्यांना जनतेची भिती वाटली पाहिजे. इतका माझा मराठि माणुस जागृत झालेला मला बघायचा आहे. मग बघु कुणाची हिंम्म्त आहे या वळु वर दगड टाकायची.

आला अंगावर तर घ्या शिंगावर…पण पहिले आतले शत्रु आडवे करा.

अशिष कुलकर्णी.

पुणे तिथे काय उणे..हि घ्या यादि.

नमस्कार मित्रांनो. माझ्या ब्लॉग ला दिवसागणिज प्रतिसाद वाढतच चाललाय आणि त्याच प्रमाणे माझे मराठि टंकलेखन हि सुधारु लागलय. सगळी तुमचीच कृपा.

नुकतेच माझ्या गावाकडे चांगली महिनाभर सुट्टि घालवुन आलो आणि साहित्य-संमेलन हि घराशेजारिच भरले होते त्याचा हि आस्वाद घेतला आता आलोय परत.
रेल्वे स्टेशन च्या बाहेर आलो आणि पहिला विचार मनात आला तो म्हणजे च्यायला का परत पुण्याला आलो हा. पुण्यात येण्या अगोदर प्रत्येकाला वाटते मि पुण्याला चाललो “किती छान”. पण सहा एक महिन्यात माणुस येतो लाईनीवर. आणि बर्याच जणांना फ़ोन वर हेच सांगतो..”पुण्यात काय मजा नाही राव, नुसते गाडिंचे आवाज त्या ट्राफ़िक ची कटकट.” ज्याला ट्राफ़िक ची कटकट हि अतिशोयक्ती वाटते त्याने पुण्यात गाडि चालवुनच बघावी.

पुण्यातले रस्ते हा बातम्यांचा विषय होता. खड्यात रस्ता म्हणजे काय हे पाहण्या साठि खास अभ्यास सहली येऊन गेल्या..असे म्हणे बाबा. खास पाठिचे आणि हाडांचे विकार यावर चर्चासत्रे घेउन काहि लोकांनी आपल्या स्वताःच्या म्हातारपणाची तरतुद करुन ठेवली. नुसते पेपर मधुन लेख आणि फ़ोटो येत होते कॉमन-मॅन मात्र ढिम्मं. घेतोय रोज आपलीच .. शेकुन. पण हां आता परिस्थिती चांगली नसली तरी बरि आहे. लाजे खातर का होइना पण रस्ते केलेत डांबरी. पण आता नविनच टुम निघालीए रस्ते कॉंक्रिटीकरणाची. रस्ते कॉंक्रिट चे करणार आहेत. करा चांगलच आहे पण (च्यायला हा ’पण’ दर वेळि येतोच) गावातले सगळे रस्ते एकदमच खणायचे? पुण्यात गल्लो-गल्ली तुम्हाला दिसतील ते म्हणजे ’खुदा हुआ रस्ता और टुटा हुआ दिल’..जाउदे ते दिल वगैर भानगडित आपण आत्ता पडायला नको. आणि आहेत तेहि रस्ते किती पुरतात? नुसत्या एकमेकाला चिकटवुन गाडि चालवायला जमत नाही म्हणुन अंतर ठेवल्या सारखे करायचे. ते ’पी.एम.टी’ चे ड्रायवर तर रिटायरमेंट नंतर नक्किच सर्कस मध्ये जाउन त्या लोकांना ’सर्कशीत गाडि कशी चालवावी’ हे शिकवत असणार.
बाईक वाले तर अगदि धुम-मचाले-धुम. आणि खास करुन ’त्याच्या’ मागे जर ’ती’ बसली असेल तर विचारयलाच नको. या जोड्यांचा वेग बघुन हि पळुन जाऊन लग्न वगैर करायच्या बेतात आहेत कि काय अशी शंका मनात उगीचच डोकाउन जाते. सिग्नलचा लाल दिवा तर रिक्शा वाल्यांसाठी थट्टेचाच विषय. रस्त्याच्या कडेला लोके थांबवुन ठेवलेली असतात आणि मंत्र्यांचा ताफ़ा वेगाने निघुन जातो कदाचित हा मंत्रीपणाचा फ़िल मिळवण्यासाठि सगळि लोकं सिग्नलला थांबलेली असताना रिक्शा वाले मात्र आपला ताफ़ा घेउन भुर्रदिशी निघुन जातात. नुसती वाट लागलीए रसत्यांची. मुले, वृद्ध लोके रस्ता ओलांडणार कसा याचा विचार वेळेच्या कमतरते अभावी केला नसाव.

रोज शेकड्याने नविन गाड्या रस्त्यावर येतायत. कारण एकच बस मध्ये जागा नाहि आणि पाहिजेल तेंव्हा पुर्ण बसच नाहि. एकदा डेक्कन-वारजे हि बस संध्याकाळि रस्त्या वरुन जाताना पहावी. हि बस एवढे लोकं घेउन पुढे जाऊ शकते…. हे बघुन बस बनवणार्या टाटांचे हि डोळे पांढरे होतील, हि अवस्था. कोण आपल्या गाड्या सोडुन बसनं जायचा विचार करणार?

घराचे बोलावे तर एवढ्याश्या जागेला हेऽऽऽऽ एवढे भाडे त्यात आणि डिपॉसीट नावाची किमान २० ते २५ हजाराची लबाडी. घरांची भाडी अगदी अव्वाच्या सव्वा करुन ठेवलियेत. याला सर्वात जास्त जवाबदार आहेत घरांचे दलाल (Oh! pls call us brokers..u know na). एकेक दोनदोन महिन्यांची भाडि घेतात दलाली म्हणुण आणि ति जास्त मिळावि म्हणुन भाडे हि काहिहि सांगतात. योग्य वेळि कोण अडवले नाहि म्हणुन आता यांनी केलय गरिबांना आडवं. रहायचं कुठे एखाद्या गरिबानं? फ़्लॅट चे रेट तर केंव्हाच गेलेत ऊच्च मध्यमवर्गीयांच्या आवाक्यातुन हि बाहेर. बर बाबा हे एवढे पैसे भरतो म्हणुन काहि सुविधा…… काहि नाही. रंग उडालेल्या भिंती मनाचे थरकाप उडवणारे छत. यात सग
ळ्यात जास्त हाल होतात म्हणजे विद्यार्थ्यांचे. याना आय.टी इन्जिनीअर इतका पगार नाही हि गोष्ट समजुन घ्यायला नको? कशाला घेउ समजाउन तु नही तो और कोइ, पण भाडे एवढेच राहणार. ज्या प्रमाणे पैसा नाहि म्हणुन मुम्बापुरितुन मराठी माणुस बाहेर तसेच पुणे मध्यवर्ती शहरातुन विद्यार्थी बाहेर. या जागेचा प्रश्न निर्माण झालाय कारण बाहेरुन कामासाठी येणारे लोकं. या आय.टी उद्योगा मध्ये इतके जॉब्स आहेत कि बस्स म्हणायची वेळ यावी. कॉलेज झाल्याझाल्या कॉल सेन्टर मधुन १२-१५ हजार मिळुलागतात, मग कोण कश्याला थांबतो आपल्या गावाला? जॉब्स मिळतायत फ़ार चांगले पण फ़क्त पुण्यातच का? बाहेर का कंपन्या नेत नाही तुम्ही? या कंपन्य़ांच्या गर्दी मुळे आणि असणार्या दांडग्या पगारामुळे महागाई रोजच वाढतीए. एक दिवस असा येईल कि पुण्यात फ़क्त दोनच प्रकारची लोके असतील एक म्हणजे एवढ्या महागाइत टिकुन राहणारे आय.टी इन्जिनिअर्स आणि यांच्या घरात झाडु-स्वंयमपाक करणारी कामगार मंडळि….बाकिच्यानी सामान उचलावे आणि जावे कुठल्या तरी स्वस्त शहरात.

भलेहि मालाला भाव नाहि म्हणुण शेतकरी आत्महत्या करो पण तोच भाजी-माल पुण्यात जरा स्वस्त मिळाला तर शप्पथ. या आय.टी वाल्याना आहे पगार भरपुर म्हणुन काहिहि भाव सांगायचे आणि त्यानी घ्यायचे. या आय.टी वाल्यानमुळे नॉन-आय.टी वाल्यांच जाम अवघडुन बसलय. सगळच महाग होऊन बसलय.

या वाढणार्या गर्दी मुळे शहराला अगदी बकालपण यायला लागलाय़ आणि शहरात आणि शहरा बाहेर झोपड्पट्ट्या हि वाढु लागल्यात. झोपडपट्ट्या आणि शहरातील गुन्हेगारीचे प्रमाण हे समप्रमाणात वाढतात हे सांगायला एखाद्या सत्यशोधन समितीच्या निष्कर्श येण्याची वाट पाहण्याची गरज नाही.

गावात मॉल तर अनेक. बर हे मॉल्स नेहमी गावाबाहेर कमी गर्दीच्या ठिकाणी असावेत हे साधे लॉजिक मात्र गोर्यांकडुन उचलायला इथली लोके विसरलीत. भर शहरात मॉल्स. एखादा सेल निघाला कि लागली वाट. गाडी चालवणे हे अवघड काम. आणि हे मॉल्स गर्दी जमवुन अपापले शक्ती-प्रदर्शन तर महिन्यातुन किमान चार वेळा करतात. बर बाबा येउदेत मॉल्स येउदेत भरवस्तीतच भलेही कितीही शहराचा श्वास कोंडुदे. पण याच पुणे शहरात कितीतरी एतिहासिक स्मारके आहेत..त्यांची काळजी घेता काओ या मॉल्स एवढी. शनिवार-वाडा पहायला या एकदा काय मान या वास्तुला दिलाय तो बघा. माणुस किती हि आधुनिक होऊदे पण ज्याला आपल्या इतिहासाचा मान नाही सन्मान नाहि त्याची वृध्दी कधिच नाहि होऊ शकणार. तो असेल फ़क्त फ़ुगवटा वाढ म्हणुन काहि नसणार. इतिहासाला ऐतिहासिक वास्तुंना त्यांचा वाटेचा मान-सन्मान मिळालाच पाहिजे.

तो कोण मिळवुन देणार? कोण सोडवणार शहराचे किमान प्राथमिक प्रश्न?
आहेत नगरसेवक इथेहि आहेत. पण इथे महानगरपालिका म्हणजे नुसता शाब्दिक खडाजंगीचा अड्डा. निर्णय कमी वादच जास्त.

हे बदलावेच लागणार. आता तरी ज्यांना खरच काही कळतय बाबा अश्या लोकांना राजकारणात उतरावे लागणार. समाजकारणाचा मार्ग राजकारणातुन न्यावाच लागणार नव्हे तो आपण मिळुन न्ह्यायचाच. नाहि तर एक वेळ अशी येइल कि कोणि किती हि प्रयत्न करो या पुण्याचे नवनिर्माण मात्र काहि होणार नाहि. ज्या मातित तानाजीने उदयभानाच्या हाततुन सिंहगड झिंकला त्याच मातित आता या उणिवांवर मात करुन त्यांच्या वर विजय मिळवायचा आहे. आणि हे बळ आहे केवळ केवळ आणि केवळ तुझ्याच मनगटात.

पुणे तिथे काय उणे..हि घ्या यादि.

१. रस्ते.
२. दळण-वळण.
३. बकाळ पणा.
४. जागेचा प्रश्न.
५. बाहेरुन येणारे लोंढे.
६. झोपड्पट्ट्या.
७. मॉल संस्क्रुती.
८. एतिहासिक स्थळे.
९. विद्यार्थ्यांचा राहण्याचा प्रश्न.
१०. मुळावरच ऊठलेला आय.टी उद्योग.
११. पाणि-निचरा.
१२. वाढते नव्हे वाढलेले प्रदुषण.
१३. खास पुण्याची महागाई.
१४. महापालिकेचे अप्रशिक्षीत कामगार.
१५. बेशिस्त रिक्षावाले.
१६. झोपी गेलेले नागरिक.
१७. कुस्ती मैदान “महानगरपालिका”.
१८. आणि बरेच काही.

 

– अशिष कुलकर्णी.

तुमच्या भावना कमेंन्ट्स मधुन नोंदवा.

संत ’गुगल’बाबा ऑर्कुट स्वच्छ्ता अभियान.

संत ’गुगल’बाबा ऑर्कुट स्वच्छ्ता अभियान.

नमस्कार..google-maharashtra-majha
ऑर्कुट हे नाव जो कोणी हि नेट वापरत असेल त्याला माहितच आहे. तुम्ही हि या ब्लॉग वर कदाचित ऑर्कुटवरुनच आला असाल. या ऑर्कुट मुळे अनेक म्हणजे हजारो लाखो मित्र एकमेकांना अनेक वर्षांनन्तर भेटली आहेत. आहेत या ऑर्कुट चे अनेक फ़ायदे आहेत. हे नाकारुन चालणार नाही. पण याच ऑर्कुट मुळे अनेकदा अनेक दंगे हि झाले आहेत.

आज आपण कॉलेज मध्ये एकत्र शिकत असतो..उद्या? प्रत्येकच्या वाटा वेगळ्या. प्रत्येकाला फ़ोन करणे होइलच असे नाही आणि ते परवडेल असे हि नाही. मग अश्या वेळी काय़? तर ऑर्कुट. अनेक मित्र भेटतात, अनेक मित्र बनतात. माझेच कितीतरी नवीन मित्र या ऑर्कुट मुळे झालेले आहेत. अनेक कम्युनीटीज आहेत इथे. ज्याची जशी आवड त्या प्रमाणे त्याने ती जॉईन करावी. पण जे चांगले त्याच्यातुन मी काहितरी वाईट करणारच…..हि अशी विकृत मनोवृत्तीची लोके हि या ऑर्कुटवरच आहेत.

एखाद्याच्या भावनेशी खेळने आणि तेहि आपली ओळख लपवुन हे काम इथे फ़ारच सोपे आहे. याच ऑर्कुटवर आपल्या देशाचा, आपल्या शिवरायाचा अपमान केला जातो. बाळासाहेब ठाकरें बद्दल काहि हि लिहले जाते. हि लोके आहेत तरी कोण हो? हि आहेत दळभद्रि लोके ज्याना एखादे चांगले बघवतच नाही. हि असतात विकृत मनोवृत्तीची लोकें. यांना पकडणे शक्य आहे? आहे पण फ़ारच अवघड आहे ते.

मग यांना ऑर्कुट नावाचे मैदान मोकळेच आहे का? कि या काय करायचे ते करा..या आमच्या देशाचा, आमच्या शिवरायाचा, आमच्या साहेबांचा अपमान करा. नाहि हे असे नाही, हे असे होऊ दिले जाणार नाहि. या लोकांना हुडकणे फ़ार अवघड आहे पण याना वठणीवर आणणे काही जास्त अवघड नाहि. आणि यांना वठणीवर आणायचेच. आपण सर्वांनी मिळुन आपण यांना वठणीवर आणायचेच.
ऑर्कुट चा एक नियम आहे. कि जर एखाद्या कम्यु्निटी अथवा युजर वर जर एक हजार युनिक युसर्सनी जर Abuse म्हणुन क्लिक केले तर ती कम्युनिटी अथवा युजर ऑर्कुट वरुन Delete करुन टाकला जातो. पण एक हजार युजर्स पर्यंत हि कम्यु्निटी ज्याला डिलीट करायचे आहे ति पोहचणार कशी, ज्यामुळे हि लोके या कम्युनिटिज वर जाऊन तिथे Abuse म्हणुन क्लिक करतील. या साठी म्हणुन केवळ एक ग्रुप स्थापन करण्यात आलेला आहे.

काय आहे हा ग्रुप? ऑर्कुट वरिल माजलेल्यांना वटणीवर आणण्या साठी Yahoo! चा वापर करायचा. आपण सर्वांना याहू ग्रुप्स बद्दल माहितच आहे. म्हणुन याहू ला निवडलयं. एका क्लिक वर एक मेल हजारो लाखो मेम्बर्स पर्यंत पोहचतो. या ग्रुप चे नाव आहे रुल-ऑर्कुट (Rule-Orkut). हा ग्रुप तुम्हि जॉइन करायचाच पण आपल्या तमाम मित्रमंडळीस हि जॉइन करण्यास सांगा. हा ग्रुप जेंव्हा तुम्हि जॉइन कराल तेंव्हा आपणास इ-मेल येतील. काय असते या इ-मेल्स मध्ये? कोणत्याही हिरो-हिरोइन्सचे फ़ोटो नसतात तर ज्या कम्युनिटीज ना ऑर्कुट वरुन डिलीट करायचे आहे त्या कम्युनिटीज ची लिंक असते. तुम्हाला फ़क्त त्या कम्युनिटीवर जाऊन Abuse वरती क्लिक करायचे आहे. या ग्रुप मध्ये जेंव्हा १०००+ मेम्बर्स होतील तेंव्हा एखादी क्म्युनिटी जी आपल्या देशाचा, शिवरायाचा आणि बाळासाहेबांचा अपमान करतीये तीला डिलीट करणे हे केवळ काही मिनिटांचे काम असेल.
म्हणुनच माझे असे म्हणणे आहे कि तुम्हि हा ग्रुप जॉइन कराच आणि या ग्रुप चा हेतु सफ़ल करा. हा ग्रुप जॉइन करण्या साठी खालिल लिंक वर क्लिक करा…
http://groups.yahoo.com/groups/ruleorkut

आता ऑर्कुटवर आलतु फ़ालतु कम्युनिटीच शिल्लक ठेवायच्याच नाहित. बघु मग कुणाच्यात एवढी ताकत आहे आपल्या एकजुटी पुढे उभे राहण्याची. आता लिहाच काहि अशे आणि तशे आमच्या हिंन्दुस्ताना बद्दल, आमच्या शिवराया बद्दल आणि आमच्या साहेबांबद्दल, आपल्या अस्मितेशी खेळणारी एक हि कम्युनिटि या ऑर्कुटवर शिल्लक राहता कामा नये. आपणालाच ऑर्कुट स्वच्छ केले पाहिजे.

या अभियानाला म्हणुनच नाव दिले आहे: संत गुगलबाबा ऑर्कुट स्वच्छ्ता अभियान.
Therefore to strengthen the strength Join this group now:http://groups.yahoo.com/groups/ruleorkut

!! जय हिंन्द !!
!! जय महाराष्ट्र !!